Kroes' intellectueel onvermogen

Toen het 'consortium' van RBS, Fortis en Santander de aanval inzette op ABN-Amro, en uit Nederland enige geluiden klonken dat dit toch niet in het nationaal belang kon zijn, was de EU er middels een Griekse (!) eurocommissaris als de kippen bij om er preventief op te wijzen dat het vrije spel der maatschappelijke krachten toch vooral zijn gang moest kunnen gaan. Balkenende schrok, hield zich onbereikbaar voor de hoogste man van ABN, en liet de aasgieren hun gang gaan. De Bank is nu nog maar een bankje, en de Staat circa 20 miljard armer.

Ten tijde van de kredietcrisis, in 2008, huppelde Barroso af en toe hinderlijk door het beeld, maar de zaken werden gedaan door de nationale overheden. Als de bankencrisis Europees had moeten worden opgelost waren er eerst - zoals nu - anderhalf jaar lang eurotoppen nodig geweest, en dat had het financieel stelsel niet overleefd.

Toen de crisis voorbij was kwam de EU middels mw. Kroes allerlei maatregelen aan banken opleggen als 'straf' wegens 'staatssteun'. ABN-Amro moest met groot verlies de Hollandse Bank Unie en nog wat regionale kantoren aan Deutsche Bank verkopen, ING kreeg een boete en moest van haar verzekeringstak af. Dat ING-bank daardoor te zijner tijd een hapklaar overnamebrokje gaat worden interesseerde haar desgevraagd niets.

Kroes' opvatting van staatssteun demonstreert het onvermogen van de liberale opvatting om een systeembelang waar te nemen. Staatssteun is nationaal geld voor noodlijdende scheepsbouwers om het langer uit te houden dan buitenlandse concurrenten. Het overeind houden van de banken was echter simpelweg het redden van het financieel systeem en daarmee van economie en samenleving. Omdat de economie nu eenmaal bedrijfsgewijs georganiseerd is, liep die steun via individuele ondernemingen, maar het belang dat er mee gediend was, was collectief. Een intellectueel minvermogende (neo-)liberaal als Kroes kent echter geen collectief belang. There's no such thing as society, nietwaar?