Welke eurocrisis (3)

Voor de volledigheid nog even: Paul de Grauwe van KU Leuven schreef twee artikelen (hier en hier) op Vox die goed het onderscheid maken tussen het afdwingen van lange termijn begrotingsdiscipline enerzijds, en het urgente de 'financiële markten' (lees: speculanten) op afstand houden anderzijds.

In Buitenhof van vandaag zat Boot vooral op het afdwingaspect (via het IMF), Flip de Kam op het op de lange termijn uit elkaar lopen van de economische ontwikkeling tussen noord en zuid (en inflatie als mitigerende maatregel), en Paul Tang (PvdA) op het ingrijpen van de ECB tegen speculanten (het "uit de wind houden" van Italië).

Tang lijkt het te begrijpen. Zolang de ECB (of het noodfonds) Italië op iets van 6% rente weet te houden, is er daar voldoende aanmoediging om aan modernisering en begrotingstekort te werken zonder dat de Eurozone als geheel gevaar loopt.

Overigens heeft de 'eurocrisis' ook voor Nederland negatieve effecten. De Staat profiteert grootschalig van lage rentes, terwijl de pensioenfondsen - en dus de pensioengerechtigden - lijden. Eigenlijk, schreef Marcel van Dam afgelopen week terecht, zou de Staat zijn voordeeltjes in de pensioenkassen moeten storten.