DSK (3)

In een poging tot eigen crime scene investigation is le Figaro zelf maar ingecheckt in het Sofitel op Manhattan. Men komt op basis van uitspraken van een ander kamermeisje tot de conclusie dat de foto van DSK vooraf aan zijn komst in de kleedkamer van de werksters is opgehangen, zodat klaagster Diallo wist dat in kamer 2806 een VIP verbleef. De waarde van DSK's herkenning in een line up daalt daarmee naar nul, ook al wist ze zijn naam mogelijk niet.

Verder meldt de krant dat zich in de gang die naar de suite in kwestie geen camera's bevinden. Dat is dan in tegenspraak met eerdere berichten over een video waarop achtereenvolgens het kamermeisje en DSK de kamer uithollen. De nijvere speuder van le Figaro vindt ook uit dat Diallo door een mannelijke collega de kamer is binnengelaten, waarna de man vertrok, zodat aan de hand van haar card key niet zal zijn vast te stellen op welk tijdstip zij de ruimte betrad.

Voor het overige is klaagster nu doende te getuigen voor een grand jury (in afwezigheid van DSK of zijn verdediging), die hem ongetwijfeld in staat van beschuldiging zal stellen. Daarna zal te zijner tijd een grootschalig proces worden opgetuigd, waarin eindeloos over camera's, video's, sleutels, tijdlijnen, telefoongesprekken, de waarde van diverse vormen van DNA op allerlei plaatsen, en mogelijke beschadigingen op twee of meer lichamen en de betekenis daarvan zal worden gesteggeld. Als advocaat Brafman zijn reputatie waar is, zal hij tenminste één jurylid in voldoende mate aan het twijfelen weten te brengen. De loopbaan van DSK is in elk geval ten einde.

Over de openbaarheid waaraan DSK en kamermeisje Diallo worden blootgesteld doet zich ondertussen een transatlantisch meningsverschil voor.

De Fransen, maar zij niet alleen, maken zich boos over de 'perp walk' waarmee de man vernietigd werd voor hij kans had op een proces, terwijl de Amerikanen iets hebben van 'dat doen we hier zo'. Blijkbaar weten die Amerikanen niet dat het moedwillig laten paraderen van een verdachte voor camera's wel degelijk ongrondwettig is bevonden. Dat 'probleem' wordt door politie en justitie opgelost door een verdachte te transporteren als er 'toevallig' veel camera's in de buurt zijn. (Getipt? Hoe komt U er bij?).

Andersom maken Amerikaanse media en blogs zich reuze boos over de Fransen die de naam van Diallo openbaar maakten. Dat doe je niet, vinden ze daar dan weer. Waarom precies niet blijft onduidelijk, de klaagster wordt immers nergens van verdacht en riskeert geen straf.

De Nederlandse media maken ondertussen een zootje van de berichtgeving. Dat Frits Abrahams vandaag in een column in de NRC ongeveer alle feiten achterstevoren heeft zijn we wel van hem gewend, maar dat dat ook geldt voor 'misdaadjournalist' Gerlof Leistra op Elsevier is wel opmerkelijk.