Smalende godslastering
Via Nieuw Religieus Peil.
"Smalende godslastering blijft strafbaar. Het kabinet handhaaft daartoe artikel 147 van het Wetboek van Strafrecht. Ook wil het kabinet haatuitingen en discriminatie stevig aanpakken. Het besluit is een reactie op een rapport van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) van het ministerie van Justitie. Direct na de moord op Theo van Gogh zei toenmalig minister van Justitie Donner dat hij zou onderzoeken of het openbaar ministerie vaker vervolging zou kunnen instellen vanwege smalende godslastering en het beledigen van groepen mensen vanwege hun geloof.
De huidige minister van justitie Hirsch Ballin: ‘Strafbepalingen hebben een belangrijke normstellende functie. Artikel 147 drukt uit dat het in het belang van de samenleving is om rekening te houden met het gegeven dat mensen niet alleen ernstig gekwetst kunnen worden door iets over henzelf te zeggen, maar ook over wat hen heilig is. In deze zin is strafbaarstelling van godslastering te beschouwen als het sluitstuk op de bescherming die de strafbaarstelling van discriminatie biedt’."
Met alle dank aan de webmaster van NRP, één van de eerste serieuze lezers van dit weblog. Ik had Balkenende vanavond al iets zien mompelen in dit opzicht, maar vrij snel op mute gedrukt.
Artikel 147 gaat terug op de oorsprong van Willem Dezwijger, en de rol van links daarin. Kort na de moord op van Gogh stelde eerst toenmalig minister van Justitie Donner voor art. 147 nieuw leven in te blazen (het meeliften op de bagagedrager van Mohammed Bouyeri) waarna Lousewies van de Laan (D66) een motie indiende het hele artikel af te schaffen. De aanvankelijke steun voor deze motie van PvdA, GroenLinks en SP werd - toen het er op aan kwam - ingetrokken. Het was het moment waarop links het licht uitdeed, Willem na dertig jaar zijn PvdA-lidmaatschap opzegde en een paar maand later zijn blog begon.
Het is duidelijk. In de huidige coalitie, waarvan de Partij van de Arbeid deel uit maakt, is kwetsend datgene dat in de ogen van de gelovigen strijdig is met hun religieuze levensovertuiging. Dat er mensen zijn, die niet religieus zijn, maar niettemin buitengewoon heilige levensovertuigingen hebben - vrijheid, gelijkheid, seculariteit - daar houdt de staat geen rekening mee.
Met dank aan de Partij van de Arbeid. En aan Wouter Bos. En overigens in strijd met het Europese Hof van Justitie (1976).
Er kan geen vrijheid van godsdienst zijn zonder de vrijheid van godlastering.
HERHALING: Er kan geen vrijheid van godsdienst zijn zonder vrijheid van godslastering. Repeat after me: We will not submit. Never. Ever.
posted by willem @ 1:39 AM
11 comments
11 Comments:
Een van de laatste wetjes die is terug te voeren op de inquisitie, alhoewel het als huidig artikel tot stand kwam door opa Donner.
Overigens knap dat er iets te belasteren valt wat niet bestaat.
Zie vooral ook het interview met Hans Teeuwen door de meiden van halal over dit onderwerp (filmpje GeenStijl)
Ieder mag geloven wat hij wil, zoals ik de vrijheid heb dat geloof belachelijk te maken.
Domela keert zich niet om in zijn graf. Hij liet zich cremeren. In Westerveld, dat enkele jaren daarvoor was geopend ondanks heftig verzet van de kerken.
In het seculiere Nederland van 2007 werd deze uitvaart onder druk van islamitische scherpslijpers niet gegund aan Habiba Yaakoubi. http://www.bndestem.nl/binnenland/article1378246.ece
De creoolse paard van Troje...
De overgang van oorspronkelijk het god naar 'de' god gaf problemen met de drieeenheid. Driemaal het god was geen probleem. 'De' god in drievoud is veel minder aannemelijk.
Het nederlandse pantheon heeft nu weer meerdere godheden.
Manmanman, het paard wat in de hemelen zij: je hoeft het niet te geloven.
De seculieren moeten op de kleintjes gaan letten.
De ervaring leert dat de baardmannen vooral overstuur raken wanneer een afvallige of ongelovige iets lelijks zegt over hun zogenoemde profeet. Hier biedt het handhaven van art. 147 geen soelaas. Geen enkele rechter met enig fatsoen in zijn donder zal de wet zo ver oprekken dat deze ook betrekking heeft op de mens Mohammed (van wie bovendien geenszins vaststaat dat hij werkelijk heeft bestaan).
Nog maar een keer. Dit schreef ik eind oktober 2004 hier:
http://degezonderoker.nl/indexc.html
"Het geloof is een mooi onderwerp. Ook voor atheïsten. Intellectueel Karel van het Reve liep eind jaren tachtig wel vooruit op de actuele politieke problematiek die geloofsrichtingen kunnen oproepen. Hij schreef toen: "Dat mensen goden en profeten willen aanbidden, al dan niet met gebruik van afgodsbeelden, is hun zaak. Maar anderen moeten de volle vrijheid hebben om daar smalende en lasterlijke opmerkingen over te maken. Natuurlijk is het onaardig om voortdurend gelovigen te pesten, en het is redelijk om iemands lichtgeraaktheid te ontzien, of het nu zijn gedichten, zijn moeder, zijn god, zijn inkomen of zijn oorlogsverleden betreft maar je mening moet je kunnen zeggen, ook op smalende toon, lichtgeraaktheid of niet. Het zou een goede zaak zijn als D'66, in samenwerking met VVD en Partij van de Arbeid, een wetsvoorstel zou indienen waarbij de artikelen 147 en 147A van ons Wetboek van Strafrecht zouden komen te vervallen. Dan zou ons vaderland minder op Iran lijken." "
Moeten we in de toekomst naar Belgie om de boeken van Richard Dawkins en Christopher Hitchens te kopen?
Vrijheid van godsdienst is ook het vrij zijn van de regels die godsdiensten aan gelovigen stellen, en gelovigen aan niet- gelovigen.
Die vrijheid van godsdienst hebben we hier nog nooit gehad, de artikelen 147 en 147a zijn slechts een uiting van het niet bestaan van die vrijheid.
En natuurlijk gaat ook mohammed onder die bepalingen vallen, volgens onze minister gaat het namelijk om het beledigen van wat een ander heilig is, en niet om het beledigen van god zelf. Het gaat om het ontzien van de diepe gevoelens van gelovigen, niet om het voorwerp van die diepe gevoelens.
En daarmee komen we dan weer bij mijn grootste steen des aanstoonts (die ik niet eens meer mag werpen), en dat is het introduceren/handhaven van een principiële ongelijkwaardigheid in de wet, namelijk die tussen mensen wier gevoelens wel zo diep zijn dat zij extra ontzien dienen te worden en op extra bescherming en vrijheid van meningsuiting en beperking ervan aanspraak kunnen maken, en zij die minder diep voelen, en dus ten koste van de eerste groep moeten inschikken.
Artikel 1 van de grondwet, met zijn marxistisch onzinaanhangsel, wordt met de artikelen 147 en 147a met voeten getreden door de enige die er zich aan zou dienen te houden, de staat. Erger nog, met de huidige uitleg van Hirsh Balin en het eerder schandelijke betoog van Donner in het parlement, wordt de werking van die artikelen nog uitgebreid.
Je zou kunnen zeggen, barst maar, die artikelen hebben we al zo lang, maar zo werkt het niet. De artikelen worden door de doodskussen van D. en HB. en de vertogen erover in het parlement (wetsgeschiedenis, toelichtingen in het parlement gegeven, bedoelingen van de wetgever) steeds verder uitgebreid, en steeds meer een levende, het andere leven smorende, letter.
Hierdoor wordt niet alleen ik maar ook de democratische samenleving in de kern geraakt, gekwetst en zo je wilt belasterd en geschonden, juist door degene die wat echt heilig zou dienen te zijn in ons land, zouden dienen te beschermen.
Maar aangifte doen zal niet helpen, want dan zal blijken dat het ene dat heilig zou moeten zijn ook al niet gelijk is aan het andere dan voor heilig gehouden wordt.
En zo glijden we met zijn allen, al dan niet gelovend in een opperwezen, steeds verder af, en niets of niemand schijnt die trend nog te keren.
Er is vrijheid van godsdienst, maar geen bevrijding van godsdienst.
Een reactie plaatsen
<< Home