Zomaar een dag in Europa

De EU heeft een nieuw plan: het aantrekken van 'tijdelijke' migranten om arbeidstekorten op te vullen:

"On Wednesday (16 May), EU home affairs commissioner Franco Frattini will kick off the lengthy legislative process, which at the end could see workers going back and forth between EU and non-EU countries depending on job availability - something known in Brussels' jargon as circular migration."

Eppink meldde eerder in zijn boek (zie hier, onderaan) de poging van een EU-commissaris, tevens Europeaan van het Jaar, Europa tot 'immigratie-unie' te bevorderen. 9/11 kwam er even tussen, maar blijkbaar is er nu weer momentum op dit onderwerp. Niemand gelooft toch echt dat de migratie in kwestie circulair van aard zal zijn? En: als er dan zo'n tekort aan arbeidskrachten in Europa is, waarom is er dan tegelijk zoveel werkloosheid in de banlieux en in Amsterdam-West?

Daarom moet toegevoegd dat het importeren van goedkope arbeid inspeelt op de luiheid van de modale ondernemer of onderneming, en moet worden tegengegaan. Hoe duurder arbeid, hoe meer procesinnovatie - het vervangen van arbeid door machines - en dat is goed voor de economische vooruitgang. De voortreffelijke outsider-econoom en Schumpeter-adept Alfred Kleinknecht toetert het ons voortdurend in de oren. De import van een handvol goedkope ongeschoolde krachten in de vroege jaren '70 doet onze cultuur op dit moment op zijn grondvesten schudden - denk aan het lijk in de Linneausstraat - dus moet je goed nadenken over herhaling van dit experiment.

De Franse parlementariërs zijn het meest actief als het gaat om het in de gaten houden van Europese wetgeving, zoals blijkt uit onderzoek. Nederlanders komen slechts op de zesde plaats, en staan dus verbaasd te kijken als een Europese pensioenrichtlijn in één klap de greep van de nationale overheid op honderden miljarden gemeenschapsgeld teniet doet.

Dezelfde EU-commissaris Frattini die Europa wil openen voor migranten is nog steeds bezig het met de Amerikanen eens te worden over het 'uitwisselen' van gegevens over transatlantische reizigers. Het uitwisselen gaat één kant op. Nooit is immers vernomen van het weigeren van de toegang tot de bakermat van de westerse beschaving van mannen in gebloemde Bermuda-shorts of bejaarde dames met blauwgeverfd haar. Mannen die the Land of the Free willen betreden, moeten daarentegen eerst aantonen dat kind of kinderen die hen vergezellen werkelijk hun natuurlijk nageslacht betreffen. Gehuwden vormen op deze regel een uitzondering. Voldoende reden mijn eerstvolgende bezoek aan de US of A uit te stellen tot Barack Obama tot president gekozen is. Ik wil het land graag aan mijn kind laten zien, maar niet zolang zij of ik als tweederangs wezen wordt beschouwd. En wat doet Frattini daaraan?

Over Europa vraag Anthony Coughlan zich, onder de titel 'Why the EU cannot go on like this' dus af:

"Can EU member states unreservedly call themselves parliamentary democracies any longer?"

Citaat:

"Between 1998 and 2004, according to the German ministry of justice, 23,167 legal acts were adopted in Germany, of which 18,917, some 80% of the total, were of EU origin, meaning that only one-fifth originated domestically.
Referring to this, former president of Germany Roman Herzog wrote in Welt Am Sonntag on 14 January "By far the largest part of the current laws in Germany are agreed by the Council of Ministers and not the German parliament...Therefore the question has to be asked whether Germany can still unreservedly call itself a parliamentary democracy."

Staatsecretaris Timmermans wil geen Europese Minister van Buitenlandse Zaken. Dat lijkt teveel op staatvorming. Mij lijkt Europese eenheid eerder iets dat van buiten naar binnen zou moeten bewegen. Als we het over buitenlands beleid niet eens kunnen worden - lees: de Britten afhouden van idiote avonturen als in Irak, of de Amerikanen uitleggen dat ze zich buiten Europese voortplantingsgewoontes moeten houden - waarom dan wel Europese bemoeienissen met volstrekt binnenlandse ladders, gehaktballen of natuurgebieden?

Timmermans wil - met zijn mini-verdrag - het motorblok van de afgestemde EU-grondwet opnieuw opstarten, zonder referendum-bemoeienis van de burgers. Vlaggen, volksliederen en ministers van Buza zijn daarbij bijverschijnselen. Het gaat om de nationale soevereiniteit, en dus om het vetorecht. Het gaat, Timmermans, uitsluitend en alleen om het vetorecht.

Het VETORECHT, Timmermans - de rest is ons worst.