De geest van Mak

Een vast kenmerk van het genre discussies als nu gaande, is wat je 'de geest van Mak' kan noemen: een omkering waarbij degenen die het meeste recht van spreken hebben, worden beticht van hetzes en haatzaaierij.
Degenen die na de moord op van Gogh opkwamen voor de vrijheid van meningsuiting werden door de navolgers van Geert Mak uitgemaakt voor fascisten, hysterici, Jacobijnen en Beeldenstormers dan wel Volksnationalisten, nadat van Gogh postuum door Mak zelf in verband was gebracht met Goebbels.

Marijnissen beklaagde zich vanavond in P&W ineens over een klimaat dat was gecreeërd waarin een miljoen mensen met een dubbel paspoort verdacht werden gemaakt, of woorden van gelijke strekking.

Wat voor verschrikkelijks is er dan allemaal wel gezegd en geschreven, en wie wordt er nu verdacht gemaakt?

Wilders zelf, in het kamerdebat (1/3):

"(...) ik veroordeel niemand. Ik zeg alleen dat de Partij voor de Vrijheid geen vertrouwen kan hebben in een bewindspersoon die de schijn van belangenverstrengeling en dubbele loyaliteit tegen zich heeft."

Kader Abdolah, schrijver van Iraanse afkomst, in de Volkskrant (5/3), over het dubbel paspoort:

"In het parlement wordt vaak over de belangrijkste zaken van het land gesproken. Het land ligt daar als het ware bloot op de tafels en in de gangen. Bovendien, als je toegang hebt tot het Torentje, heb je letterlijk toegang tot de schatkamer van het land. Dus, het kan niet. Het moet kunnen. Maar nu kan het niet. Zo simpel is het."

Grace Boldewijn, zwart ondernemer van Surinaamse herkomst, en columnist in het Financieel Dagblad (5/3):

"Ik durf het amper nog te zeggen, maar ik ben het helemaal met Wilders eens dat de beide bewindslieden, als ze aan het kabinet deel willen nemen, moeten kiezen voor de Nederlandse nationaliteit. Je kunt geen twee heren dienen, zeker niet in een publieke topfunctie."

Tot zover de haatzaaierij. Nu de meningen van weldenkend Nederland die zich daar boos over maken.

De Amsterdamse wethouder Lodewijk Asscher:

"Er zijn momenten dat je je kapot schaamt voor een Nederlands parlementariër. Gisteren vroeg associated Press me te reageren op de opzichtige poging van Wilders om de benoeming van Ahmed Aboutaleb te blokkeren. Het is een tsunami van onbeschoftheid. Daarmee toont Wilders een weerzinwekkend gebrek aan loyaliteit aan de Nederlandse grondwet en de Nederlandse wetten. (...) Het is niet meer dan normaal dat Wilders zijn excuses aanbiedt aan Aboutaleb en duizenden andere Amsterdammers die hiermee zo goedkoop verdacht gemaakt zijn. Wat mij betreft is de keuze simpel, accepteer de regels van dit land en respecteer dus politici met een etnische achtergrond of pak je koffers en accepteer een enkele nationaliteit Antarctica."

De Amsterdamse PvdA-bestuurder Ali Riza Karacaer naar aanleiding van de paspoortdiscussie:

"In de voetsporen van het Fortuynisme proberen de radicaal-populistische politici met hun conflict-politiek én intimidaties het qua ideologische en politieke kennis minder onderlegde deel van de Nederlandse samenleving te misleiden rond het quasi islam-gevaar. (...) Deze helden op sokken hangen alleen de held uit daar waar het gaat over de zwakkere groeperingen zoals moslims of niet-westerse immigranten in de samenleving."

En Elsbeth Etty haalde, naast anti-semitisme, de door de nazi's geëiste loyaliteitsverklaring, bloed en bodem, voor de zekerheid de Waffen-SS er ook nog maar bij (NRC, 27/2):

"Unsere Ehre heisst Treue".

Grote woorden, maar geen argumenten, in een discussie die er alleen maar om gaat dat we graag willen weten waarom een 'ambassadeur van het jenevergenootschap' geen Nederlands bewindspersoon kan worden, en een onderdaan van een vreemde mogendheid wel.

De politieke partijen zijn vijf jaar na Fortuyn nog steeds het spoor bijster, schrijft Syp Wynia:

"En weer worden wazige suggesties over gekrenkte gevoelens bij immigranten ingezet om terechte bezwaren, zoals nu tegen de dubbele nationaliteit van bewindslieden, in een verdacht daglicht te stellen. De Haagse politiek is nog steeds het kompas kwijt."