De geest van Melkert (2)

NRC-Handelsblad rekende vanavond duidelijk af met de uitglijder van kamervoorzitter Verbeet, die om politiek inhoudelijke redenen een kamerlid afhamerde en hem dwong de tekst van een motie te wijzigen , en ook haar partijleider Bos keurde in Pauw en Witteman haar gedrag af. Het betrokken kamerlid, Fritsma van de PVV, verdient simpelweg excuses.

Ondertussen is het stenografisch verslag van de zitting in kwestie beschikbaar, en inderdaad, zoals verwacht, was er geen sprake van het in twijfel trekken van de persoonlijke integriteit van aspirant-bewindslieden, dus ook niet van een 'aanval' op Aboutaleb en Albayrak. Dat is er van gemaakt in de oorspronkelijke berichtgeving, en wordt sindsdien steeds herhaald. Kamerlid Fritsma wees er eenvoudigweg op dat een dubbele nationale identiteit ook een dubbele loyaliteit kan inhouden.

Of, nog eenvoudiger, het gaat natuurlijk primair om het vermijden van de schijn. Volgens Verbeet en diverse commentatoren is het afleggen van de eed op de Grondwet afdoende om de integriteit van kamerleden en bewindspersonen zeker te stellen. Hoe durft men daaraan te twijfelen!

Deze gedachte biedt perspectieven. We kunnen nu Jeroen van der Veer (van Shell) zonder verlies van functie, inkomen en bonus tot Minister van Energie benoemen. Hij legt immers de eed op de grondwet af, en zal dus uitsluitend het belang van de Nederlandse staat dienen. Voorts Rijkman Groenink (ABN-Amro) op Financiën, Bennink (Nutricia) op Voedselveiligheid, en Brinkman (Bouwend Nederland) op Verkeer en Waterstaat. Of op Volkshuisvesting.

In werkelijkheid kwam minister Veerman in grote politieke problemen, toen hij in een onbewaakt moment tussen een grote stapel papieren een paraaf zette op een jaarrekening van een boerderij in Frankrijk, waarover hij elke zeggenschap had afgestaan. Nu mag een bewindspersoon bewust de nationale identiteit van een vreemde mogendheid aanhouden, en ontstaat groot politiek gejoel - Melkert's voormalige assistente Verbeet en politico correcto Jeroen Dijsselbloem voorop - als iemand beleefd op het spanningsveld in kwestie wijst.

Albayrak maakte het er vanavond ook al niet beter op (NOVA/DHV). Op de vraag waarom ze haar Turkse paspoort aanhield, gaf ze eerst een ontwijkend antwoord, vroeg zich vervolgens af waarom ze op die vraag zou moeten antwoorden, hield het bij de constatering dat één en ander niet in strijd met de wet was, en gaf uiteindelijk dus gewoon helemaal géén antwoord. In de Armeense kwestie werkte ze zich ook al steeds verder in de nesten, naarmate ze haar mond verder opendeed. Ik voorspel aanzienlijke politieke problemen met deze staatssecretaris. Aboutaleb deed het, politiek gezien, met zijn mededeling dat hij in Nederlandse bodem begraven wilde worden, een heel stuk handiger.