De België-variant: Pieter for President!

Degenen die het - met de beste bedoelingen - minder goed voor hebben met ons republikeinse Koninkrijkje, staan op het punt iets nieuws te lanceren. Er was iets mis met de Randstad, die in aantrekkelijkheid voor het internationale zakenleven zakte van de vijfde tot de negentiende plaats in de lijst van Europese grootstedelijke gebieden. Leed!

Jammer dat het gezag niet begreep dat er iets mis is met Nederland. De planologische crisis, bijvoorbeeld, waarmee PvdA-kamerlid Co Verdaas helaas afscheid moest nemen van de nationale politiek. Remkes besloot dat er alleen iets mis was met de Randstad en niet met het land als zodanig, en een commissie-Kok (Kok heeft naast zijn commissariaten nog tijd over!) brengt morgen advies uit.

De meest vergaande variant is de vorming van één Randstadprovincie.

Nu is sinds jaar en dag ieder kabinet meer Randstad dan het vorige. De terugtrekking van de sociaal-democratische Partij van de Arbeid op de steden, en vooral op de Randstad, verklaart grotendeels het verlies van deze partij bij de laatste nationale verkiezingen. GroenLinks, dat zich erg druk maakt over landschap en milieu, komt grotendeels uit Amsterdam, waar nauwelijks landschap en milieu te vinden is. De Partij van de Dieren haalt haar aanhang primair uit Leiden, Haarlem en Amsterdam, waar voornamelijk onderscheid gemaakt wordt tussen sijsjes en drijfsijsjes (oftwel eenden), maar windt zich niettemin op over nertsen in de Achterhoek. (Zie hier voor een analyse van de verkiezingen vanuit een centrum-periferie perspectief).

De volgende stap in de verrandstedelijking van de politiek is de staatkundige splitsing van het Koninkrijk in Randstad en provincie. De consequentie is dat ook de provincie, om nog een vuist te maken in de nationale politiek, en zich vervolgens daarvan af te splitsen, zich zal verenigen in een "rest van het land"- eenheid. Hoofdstad: eindelijk maar dan toch, Apeldoorn, en Pieter for President.

Ik wacht het advies van Kok af, maar vrees de ontbinding van het land. Aan België is te zien hoe lang dat gaat duren, hoe pijnlijk het zal zijn, en hoe zinloos.