Etty versus Ellian over "islamofascisme"

Elsbeth Etty verwijt Ellian vandaag (29/8) in de NRC dat hij alle moslims in Nederland ervan beschuldigt au fond terrorist te zijn. Dat is strijdig met de vrijheid van godsdienst:

"Vrijheid van godsdienst houdt dus ook vrijheid in van een collectief maatschappelijk gedrag (zoals altijd behoudens ieders verantwoordelijkheid voor de wet). Impliciet gaat de Grondwet er dus van uit dat elke godsdienst een totalitair aspect heeft, in zover de belijders zich ook buiten de cultusbeoefening naar religieuze voorschriften moeten voegen".

Ik vraag me af of de Grondwet dat impliciet vindt - hij of zij regelt uitsluitend de verhouding tussen Staat en burgers - maar internationaal recht, waaraan de Grondwet zich onderwerpt, regelt in elk geval het recht op vrije godsdienstkeuze, en daarmee op afvalligheid. Dat zou, in geval van de islam, in strijd met de "religieuze voorschriften" kunnen zijn. Bovendien is er meer tussen hemel en aarde dan de Grondwet en ieders verantwoordelijkheid voor de wet, zoals cultuur, en de huidige Nederlandse cultuur is in strijd met een eventuele godsdienst of levensovertuiging met totalitaire trekken - die bijvoorbeeld zijn aanhangers tegen hun wil dwingt tot het niet drinken van alcohol, tot het dragen van een hoofddoek of tot het afzien van de partner van hun keuze.

Etty's punt is dat door de islam tot uiteindelijk politiek en gewelddadig te verklaren alle moslims tot potentiële terrorist worden bestempeld, en dat dat niet opschiet qua integratie. De oplossing van deze kwestie is niet dan maar niets te zeggen en collectief totalitair gedrag te accepteren, maar dezelfde strategie te kiezen als die van vrijdenkers door de eeuwen heen en de recente Nederlandse aanpak met ingang van "Zo is het" in 1962, namelijk zo hard mogelijk beuken op de officiële leer in de hoop dat de gelovigen hun geloof aan de wilgen hangen of het althans voor zichzelf zodanig invullen dat het verenigbaar is met de moderne, Westerse samenleving. Die aanpak - het beuken als vroedvrouw van culturele samenhang - is in dit land met katholieken en protestanten in de laatste halve eeuw goed geslaagd, en zo moet het ook met moslims. Juist appeasement, het met rust laten, leidt tot eilanden van collectief religieus totalitarisme die een ernstige bedreiging zijn van de maatschappelijke cohesie. Dat laatste zou in het belang kunnen zijn van de islam, maar zeker niet van de moslims.