6 mei

Fortuyn is vier jaar dood. Waar staat de politiek incorrectheid?

Het bevrijdende van de opmars van Fortuyn was dat flauwekul als flauwekul werd herkend, en zo kon worden genoemd. Veel onderhuidse, onbenoemde onvrede kreeg ineens een stem. Fortuyn was, in mijn beleving, de eerste die zei dat het mammoetonderwijs onzin was, net als 'natuurontwikkeling' in de stadstaat Nederland, hij vond natuurlijk dat we niet mee moesten doen aan de Joint Strike Fighter, hij kraakte het multiculturalisme en nam het op voor de professionals - de leraren, artsen, verpleegsters.

Veel van Fortuyn's thema's zijn nog steeds in discussie, maar de tegenstand is hardnekkig en, vooral, geïnstitutionaliseerd. De professionals verzetten zich luiddruchtig tegen het 'management' maar nog niet met veel succes. De woede over de teloorgang van het onderwijs - alle onderwijs op alle niveau's - is groot, maar het 'nieuwe leren' rukt niettemin op. Kennis wordt afgedankt ten gunste van 'competenties'. Lees: googelen. Aan de wachtlijsten in de zorg is optisch gewerkt, maar de macht over de zorg is inmiddels afgepakt van de professionals en overgedragen aan de verzekeraars. De 'milieubeweging' heeft onder de bevolking nauwelijks meer krediet, maar de aanleg van de tweede Maasvlakte ligt stil vanwege een glasaaltje, spitsstroken kunnen niet aangelegd vanwege een Europese luchtverontreinigingsrichtlijn, boeren mogen hun land niet meer ploegen zonder eerst archeologisch onderzoek te doen, er worden meer ecoducten aangelegd dan viaducten, en meer dassentunnels dan fietstunnels.

Er is, dus, nog steeds erg veel flauwekul en degenen die zich er tegen te weer stellen boeken weinig vooruitgang. Er is niemand meer die alle problematieken onder één noemer, die van een seculier pragmatisme, weet te brengen. Eén van de weinige fortunistische politici van dit moment, Verdonk, houdt teveel rekening met het kabinet waar ze nog in zit, en met de VVD-verkiezingsprogramma dat er nog niet is. Dat is jammer, want de respons die haar kandidatuur losmaakte liet zien dat ze op dit moment als geen ander in staat is het onbehagen van de burgers aan te spreken, en op de agenda te zetten. En dat blijft nodig.