Islamitische Universiteit?

Herman Philipse vestigde in Buitenhof weer eens de aandacht op het onderscheid tussen art 23 lid 2 - de vrijheid onderwijs te organiseren - en lid 7: het recht op staatsfinanciering van bijzonder (lager) onderwijs. Lid 2, prima, lid 7: afschaffen. Het grootste deel van het bijzonder onderwijs zoals we dat kennen is nauwelijks nog religieus, dus "verander die zogenaamd religieuze scholen dus in op afstand geplaatste openbare scholen." Aldus Philipse.
(Een aardige toevoeging was nog dat hij wees op de strijdigheid van religieus onderwijs met "het recht van het kind op vrije godsdienstkeuze, waartoe Nederland zich heeft verplicht door in 1995 het Internationale Verdrag inzake de Rechten van het Kind te ratificeren.")

De eigenlijke steen des aanstoots is natuurlijk islamitisch onderwijs. NRC-Handelsblad (4/12) rapporteerde onder de kop "De waarheid is van ons" over de Islamitische Universiteit Rotterdam. Deze is nog niet geaccrediteerd, en dus niet staatsgefinancierd, maar Frank Wamelink van de visitatiecommissie, die de IUR moet beoordelen, is optimistisch over de goede afloop.

Eigenlijk is deze universiteit een soort theologische faculteit, zoals die in Kampen - de bedoeling is imams en geestelijk verzorgers af te leveren - hoewel de wetenschappelijke pretentie nogal fors is. Tweedejaarsstudent Suat, namelijk: "Alles staat in de Koran. Alle wetenschappelijke inzichten, van de big bang tot de groei van het kind in de baarmoeder. Nu pas kunnen wetenschappers aantonen wat al honderden jaren geleden is opgeschreven, en alles klopt. Daarom is de koran ook: exacte wetenschap."

Nog even indachtig Ankersmit en Pascal zocht ik echter niet naar waarheid, maar naar gedrag.
Ankersmit zei immers dat we ons niet moeten verliezen in theologische disputen of geloofsstrijd, maar elkaar nuchter beoordelen op alledaags handelen. In dat verband kwam hij toen tot de beoordeling dat de imam die Verdonk geen hand wou geven, getuigde

"van een volstrekt onbegrip van de situatie waarin hij en zijn geloofsgenoten zich in dit land bevinden. Juist in dat soort zaken moet het beginnen. En dat zag hij niet. In feite was dat ernstiger en verontrustender zelfs dan de moord op van Gogh."

Nog eens student Suat van de IUR, die weigert de NRC-journaliste de hand te schudden:

Suat schudt geen vrouwenhanden, zeker niet van jonge vrouwen, zegt hij, om niet het risico te lopen "lust"te voelen door de aanraking. Met ongelijkheid tussen mannen en vrouwen heeft het niets te maken. Het gaat om de controle van de nafs. "Libido", legt [rector] Gökcekuyu uit. (...) "Moslims die wel handen schudden, doen dat uit onwetendheid", zegt Suat, "ze weten niet dat de Profeet verboden heeft dat mannen en vrouwen elkaar aanraken als zij niet getrouwd zijn."

Omgekeerd had ook Anton Zijderveld, de socioloog die in de Raad van Advies van de IUR zit, zijn eigen Verdonkmoment, toen een vrouwelijke studente weigerde hem de hand te schudden.

De IUR wil studenten, die nu al gedrag vertonen dat hen ongeschikt maakt in deze maatschappij te functioneren, opleiden tot geestelijke leidslieden die uiteraard te zijner tijd met verve hun opvattingen over het juiste gedrag op de "onwetende" gelovigen zullen proberen over te brengen.

Juist omdat een dergelijke instelling opleidt tot gedragingen van segregatie, in plaats van integratie, tot gedrag dat de normen en waarden van de Nederlandse samenleving afwijst, moet de IUR - evenals al het andere religieuze onderwijs - niet staatsgefinancierd kunnen worden, en de juiste manier om dat te doen is het afschaffen van artikel 23. Lid 7.