'Waar zal ik het eens over hebben?'

De Nederlandse pers lijdt aan een overdosis columnisme van columnisten die het niet zijn. Teveel lieden menen dat het op het laatste moment zonder teugels berijden van een stokpaard tot een column leidt. Ze zouden wat vaker Maureen Dowd in de NY Times moeten lezen (die helaas inmiddels achter het betaalpoortje is verdwenen). Les 1 is: de uitsmijter komt terug op de beginzin.

Vandaag (7/11) bijvoorbeeld Michael Zeeman in de Volkskrant, en Anil Ramdas in de NRC.
Zeeman had het stuk van Paul Scheffer in de NRC (van 1/11) gelezen, althans de eerste drie regels daarvan, en babbelt daar zwalkend een eind over weg. Van de scheiding van kerk en staat komt hij uit op het overschilderen van fresco's ten gunste van moslima's in Italië. Joost mag meten hoe.
Ramdas becommentarieert ad nauseam een klein item in Nova dat hem niet beviel, vooral omdat er een uitspraak van Hirsi Ali bij werd gehaald, en wil vervolgens zijn handtekening onder de "red Nova"-actie terug hebben.

Er is blijkbaar de nodige schaarste in de krantenkolommen. Complete invalshoeken van majeure bevolkingsgroepen blijven buiten beeld. Geef ons per krant tenminste een echte column van een moderne, seculiere burger en eentje van een verongelijkte Nederlandse Marokkaan.

Geef ons echte columnisten, en bespaar ons de gemakzucht.