Samsom blijft vastzitten in politiek correctheid

Politiek correctheid - het negeren van feiten ten gunste van politieke dogma's - is nog steeds springlevend in de Partij van de Arbeid. Vanochtend kwam Diederik Samsom tijdens het ontbijt vertellen dat er hoop voor hem gloorde: als de procedures voor gaswinning onder het Wad langer duren dan deze kabinetsperiode kan de PvdA het gaswinplan alsnog torpederen. Hij keek er erg blij bij.

Wetenschappelijk staat al jaren vast dat waddengaswinning geen kwaad kan. Wouter van Dieren leverde een huzarenstukje door de ingegraven standpunten in beweging te krijgen: het gas mocht er uit en er zou uit de opbrengsten een enorm bedrag voor "verbetering" van de waddennatuur beschikbaar komen. Je kan je afvragen hoe natuurlijk natuur is als deze door mensenhand met euro's kan worden verbeterd, maar dit terzijde.

Samsom wil nu weer terug naar af en heel veel geld waarmee zinvolle dingen kunnen worden bekostigd - en dat linkse meerderheidskabinet gaat heel veel geld nodig hebben! - in de grond laten zitten, zonder onderbouwing, op basis van een geloof. Het is een omen dat links nog geen begin heeft van een beleid dat natuur en milieu recht doet zonder de ruimtelijke en economische ontwikkeling de rug te breken - een enkele roepende in de PvdA-woestijn daargelaten.

Het kabinet-Balkenende is in grote lijnen een ramp, onder meer vanwege hun eigen politiek correcte opvatting dat economisch krimpbeleid goed is voor de economie. Dat klopte in de jaren '80 niet, en faalt nu opnieuw. Maar minder zichtbaar en beslist positief is het beleid van Dekker (VROM) en Veerman (LNV). Dekker vond de 'ontwikkelingsplanologie' uit, als alternatief voor de rode contouren en de stapels beschermingsregimes die het landelijk gebied hadden geteisterd, waardoor nu allerlei frisse initiatieven en verrassende combinaties het leven zien. Grindwinning met natuur, waterberging met drijvende kassen, bijvoorbeeld. Veerman ging nog onopvallender maar effectiever te werk en sloopte de hele wereldvreemde natuurmafia die het departement in de jaren '90, onder Brinkhorst, had overgenomen. Natuur- en landschapsbeleid gaan terug naar de provincies, die veel dichter bij de werkelijkheid staan, en veel natuurbeheer gaat naar boeren die dat veel goedkoper doen dan de (quasi-) ambtenaren van Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten. De zwaar verambtelijkte milieuclubs missen inmiddels hun directe lijntjes naar geestverwante Rijksambtenaren die voorheen op verzoek en per omgaande alles op lokaal niveau de nek omdraaiden, en klagen steen en been.

De PvdA zou er goed aan doen de resultaten van Dekker en Veerman stilzwijgend over te nemen, en voort te bouwen op een veel praktischer, goedkoper beleid waarin met veel minder regels en meer alledaags vernuft ruimte en natuur uiteindelijk beter gediend kunnen worden. Voorlopig - zie Samsom - wil men echter terug naar de politiek correcte verstikking van Paars II.