Bot met ons?

Minister Bot sprak even als diplomaat, niet als politicus, toen hij zei dat wellicht, achteraf, de oorlog tegen Irak niet zo verstandig was geweest.
Hij moest geheel en al door het stof. Bij nader inzien steunde hij geheel en al het kabinetsbeleid, dat op zijn beurt de Amerikanen had gesteund.

Echt wel.

Ondertussen is het iedereen behalve Leon de Winter wel duidelijk dat de invasie in Irak illegaal was, een kolossaal debacle dat tienduizenden levens heeft gekost, dat de 'stockpiles of weapons of mass destruction' van Condi Rice niet bestonden, dat Irak van seculiere staat tot een islamitische staat verworden is, en bovendien tot het grootste terroristenpraktikum ter wereld.

Als de al Zarqawi's daar klaar zijn, komen ze onze kant op, met dank aan Bush, Blair en Balkenende.

Over hoe het zover kwam schreeft Independent-correspondent Robert Fisk een boek, waaruit deze voorpublicatie. Eén origineel inzicht hieruit. Een aantal pro-Israel scribenten waren enthousiast over de komende oorlog tegen Irak (olie! water uit de Tigris!) en beschuldigden Europese opposanten tegen militair ingrijpen maar meteen van anti-semitisme. Vervolgens:

"The slur of "anti-Semitism" also lay behind Rumsfeld's insulting remarks about "old Europe". He was talking about the "old" Germany of Nazism and the "old" France of collaboration. But the France and Germany that opposed this war were the "new" Europe, the continent that refused, ever again, to slaughter the innocent. It was Rumsfeld and Bush who represented the "old" America; not the " new" America of freedom, the America of F D Roosevelt."

Het had de politiek bijzonder gesierd als men Bot's toch zo bijzonder voorzichtige opmerkingen had gesteund: inderdaad, we hebben ons vergist, de Veiligheidsraad had gelijk, we hadden ons moeten houden aan het Handvest van de Verenigde Naties, dat geesteskind van Roosevelt.