Europadiscussie afgeblazen

Net nu Herman Philipse staat te popelen om mee te doen aan de Brede Maatschappelijke Discussie over Europa, zakt het ding als als een plumpudding in elkaar. Philipse was degene die in Buitenhof in een demonstratie van democratische gezindheid zijn oproepkaart verscheurde.
Philipse wilde in afwachting van de BMD overigens wel graag alvast de regeltjes voor besluitvorming in de EU van 25 lidstaten aanpassen. Lees: meerderheidsbesluiten, dus geen vetorecht, dus einde nationale soevereiniteit. Daar ging het de NEE-stemmers nou juist om!

Groen Links, bij monde van Farah Karimi, wil nu alsnog een Parlementair Onderzoek:

"Hierin kan onderzocht worden wat de motieven waren van de Nee-stemmers, waar het is mis gegaan in het betrekken van burgers bij de Europese integratie, maar vooral hoe het nu verder moet."

U begrijpt, er zat een steekje los aan de NEE-stemmers, daar moet de dokter nodig naar kijken, maar als ze voortaan beter worden betrokken bij de Europese integratie zijn ze wellicht nog te genezen.

Ik ben veel meer benieuwd naar de motieven van de JA-stemmers. Terwijl NEE de ontwerp-EU-grondwet, en het hele Europese besluitvormingsproces minitieus uitvlooide en van de ene verbazing in de andere viel, over de comitologie bijvoorbeeld of over de U-bocht, kwam JA niet verder dan 'Europa heeft ons in het verleden veel goeds gebracht' en '80% van onze handel is met Europa'.

De oorzaak van het NEE is niet dat de burgers onvoldoende waren betrokken bij het proces van Europese integratie, maar alles wat mis ging in die Europese integratie als zodanig. Als de burgers er eerder bij betrokken waren, was het nooit zover gekomen. Dan zaten we nu niet met de ladderrichtlijn, de gehaktballenrichtlijn, de gemeentelijkzwembadwaterrichtlijn, de vogel- en habitatrichtlijnen of de luchtverontreinigingsrichtlijn.