James Kennedy: er is een "liberale, seculiere, blanke meerderheidscultuur"

James Kennedy, de vriendelijke professor met zijn baby face, houdt ons een spiegel voor: tolerantie is niet langer de pacificatie tussen verzuilde minderheden, maar tolerantie is zelf de dominante ideologie geworden. Nederland heeft nu een "liberale, seculiere en blanke" meerderheidscultuur die op haar eigen wijze intolerant is tegen minderheden. Het artikel - met de diverse commentaren - is bepaald de moeite waard. De term blank is in dit verband geen terechte raciale categorie - ik stel daarvoor het woord "westers" in de plaats. Het gaat niet om kleur, maar om cultuur.

Ik denk dat Kennedy gelijk heeft, ik had het nog niet zo helder geformuleerd gezien, en ik ben het alleen niet eens met zijn waardering van dit verschijnsel. Kennedy ziet de vrijheid van godsdienst, die "drie eeuwen als kernbegrip" goldt, nu in de verdrukking komen. Dat is niet zo, maar "wij" (liberale, seculiere, westers denkende mensen) vinden wel dat godsdienst iets is voor achter de voordeur en binnen de muren van het godshuis. Dat is de basis van de "intolerantie tegenover de intoleranten".

Uit deze intolerantie volgt de eis tot "aanpassing" aan "onze" normen en waarden. Daarom houden we niet van hoofddoeken, omdat ze zo schrijnend in tegenspraak zijn met het ideaal van de vrije vrouw, en evenmin van in "intelligent design" verpakt neo-katholiek bijgeloof.

Zeker, deze tolerantie is de dominante ideologie, en ze is het verdedigen waard.