Profeet

Het klassieke stijlmiddel van een column is een tekst die op het eerste gezicht over een bepaald onderwerp gaat, maar het eigenlijk doelwit verstopt in een bijzin, een zin of als het niet helemaal goed lukt in een alinea.

Dick Pels, een instigator van het bijzonder warrige "Waterland"-manifest dat de Partij van de Arbeid naar naar rechts moest trekken, probeert deze aanpak vandaag (11/3) in de NRC. Hij schrijft een column over elqalem.nl, dat zich blijkbaar in zwaar anti-semitische riching heeft ontwikkeld. De Wijzen van Sion, enfin, U begrijpt.

Hij schrijft, hier komt het, halverwege zijn stukje:

"Elqalem.nl komt hier opnieuw in de buurt van radicale Verlichters die slappe bestuurders als Cohen en Aboutaleb, die het met de islam op een akkoordje gooien, beschouwen als nihilistische zelfhaters en verraders van de westers-liberale leidcultuur. We herinneren ons dat Theo van Gogh er niet voor terugschrok om Cohen "een NSB'er van nature" te noemen."

Terwijl elqalem.nl met name wordt genoemd, zijn de Radicale Verlichters anoniem. Wie heeft hij op het oog? Waarom geen namen? Waarom geen citaten? Over wie hebben we het? Het doel van deze column is "Radicale Verlichters" (niet nader genoemde lieden die gesteld zijn op triviale zaken als de vrijheid van meningsuiting) te associëren met islamitische anti-semieten.

En waarom de sneer naar Theo? Whatever happenend to de oud-Hollandse gewoonte van 'over de doden niets dan goeds'? Even voor mezelf: ik was abonnee op zijn nieuwsbrief, ik las zijn website, de helft was verschrikkelijk, de andere helft was fantastisch. Wat de malloot ook heeft gezegd, ik bewaar het in mijn hart. En God zij met hem.

Hij was het soort mens dat ons - als land - de moeite waard maakt.