Beverly: what's in a name?

Op zijn fraai vormgegeven weblog meldt de avontuurlijke Tysque (op 2/3) dat de 175.000ste inwoner van Almere was geboren en de naam Jaydae Rahma Laghbili had meegekregen. Wat is er toch mis met een gewone Nederlandse voornaam, vraagt hij zich af. Wat doe je het kind aan?

Ik geloof niet dat hij iets wilde uitdrukken over integratie, maar het zette me aan het denken. Voornamen, moeten we ons daar ook al druk over maken?

Lang geleden was ik te gast bij kennissen in Berkeley, California. Ze namen me mee naar een Koreaans restaurant. Ze waren er vaste klant en informeerden bij de eigenaar of zijn vrouw al was bevallen. Het was een meisje, zei de moeizaam Engels sprekende immigrant stralend van geluk, en ze heet Beverly. An American name, wonderful, volgens mijn vrienden (zij een Amerikaanse oorspronkelijk van Japanse afkomt, en hij een Amerikaan uit Noorwegen).

Als ik er over nadenk: iedere in het land geboren Amerikaan die ik ken heeft een Amerikaanse voornaam. Hun afkomst is af te lezen uit de achternamen, maar de voornaam drukt hun vaderland uit.

De integratie is pas geslaagd als de kinderen van Jaydae straks Marjolein en Willem heten.