Links en de grondrechten: het I-woord.

Op 24 februari ging de Kamer verder met het bediscussiëren van de grondrechten. Hiervoor wees ik er al op dat links de belofte de afschaffing van art. 147 en 147a over "smalende godslastering te bespreken in het "echte debat over de grondrechten", en dat die belofte smalend gebroken werd. Van de drie linkse partijen stipte alleen de SP het punt aan, maar schoof het weg naar de verre toekomst. PvdA en Groen Links spraken er in het geheel niet over. Overigens ook geen woord over deze zaak van VVD of LPF.

De essentie van het actuele debat over grondrechten - de verhouding tussen democratische staat en islam - werd eveneens zorgvuldig gemeden. Het akelige feit dat een deel van de vrijheid van meningsuiting de facto buiten werking is gesteld, omdat alleen nog de zeer moedigen onder ons (grotendeels Nederlanders van allotochone afkomst) in het openbaar durven te spreken,werd zorgvuldig gemeden, maar juist daarmee genadeloos geïllustreerd.

De Kamer spreekt niet meer over islam, grondrechten en vrijheid van meningsuiting.

Het leek in eerste instantie een curieuze theorie, maar het lijkt er nu inderdaad op dat zimmitude zijn intrede in de nationale politiek heeft gedaan.

In plaats van stromingen in de islam die zich tegenover de democratische rechtsorde stellen, werd nu die arme Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP) de kop van Jut. Die gaan in geen geval schieten, dus dat kan geen kwaad. Klaas de Vries van de PvdA had zelfs aandachtig de website van de SGP bestudeerd.

(Waar moet dit land naar toe? Voorheen keken de SGP'ers principieel niet eens naar het boze oog - de televisie - nu hebben ze zelf al een website op dat van pornografie vergeven Internet.)

Hoe zat dat wel niet met de SGP? Was dat niet anti-democratisch? Verklaar U nader, heer van der Staay! De staatkundig gereformeerden kregen het vuur na aan de schenen gelegd.

De SGP streeft inmmers in beginsel naar een theocratie. Dat streven is ongeveer even theoretisch als het streven van de PvdA naar socialisme.

In de praktijk, en in de geschiedenis, zijn de zwartekousenkerkers trouw en onderdanig aan elk gezag. In het verzet in de 2e wereldoorlog speelden de bonders en de gekrookte rieters geen enkele rol, heel anders dan de reguliere gereformeerden die - samen met de CPN - het voortouw namen.

De politiek liep aldus in het "echte debat over de grondrechten" met een hele grote boog om het I-woord heen, en een door heel veel woorden gemaskeerde stilte viel over de democratie.